UV-index Zuid-Korea
Volgens de WHO is de gemiddelde dagelijkse UV-straling in Zuid-Korea 2.535 J/m² (joule per vierkante meter).
UV-straling – overzicht
Zuid-Korea beslaat de zuidelijke helft van het Koreaanse schiereiland en strekt zich uit van ongeveer 33°06′N bij Mara-do voor Jeju tot circa 38°37′N aan de noordrand van de gedemilitariseerde zone. Ongeveer 70 % van het grondgebied is bergachtig en helt af naar de Gele Zee (Westzee) aan de ene kant en de Oostzee (Japanse Zee) aan de andere. De ligging op middelhoge breedte zorgt in de zomer voor hoge zonshoogtes die de subtropen benaderen, terwijl het Taebaek- en Sobaek-gebergte in het oosten de bewolking en het UV aan het oppervlak moduleren, wat een viersizoenenregime oplevert met sterke UV-pieken in mei–augustus en lage winterwaarden.
Zuid-Korea heeft een van de meest uitgebreide UV-meetnetten van Azië: de Korea Meteorological Administration (KMA) beheert UV-indexstations onder meer in Anmyeon-do, Seoul, Pohang en Gangneung, die dagelijkse openbare voorspellingen voeden. Twee regionale verschijnselen bepalen de blootstelling: de Aziatische stofgebeurtenissen in het voorjaar (hwangsa), wanneer stofpluimen uit de Gobi en Mongolië de inkomende UV over het schiereiland verstrooien, en de Oost-Aziatische zomermoesson (jangma) eind juni–juli, waarvan het dikke stratusdek het hoogzomer-UV onderdrukt. Het eiland Jeju, gedomineerd door de 1.947 m hoge vulkaan Hallasan, voegt aan de zuidpunt van Zuid-Korea een hoogtegebonden UV-versterking toe.
Zuid-Korea staat op plek #149 van 191 in de wereldwijde WHO-rangschikking voor omgevings-UV met ongeveer 2.535 J/m² gemiddelde dagelijkse UV, rond het 22e percentiel wereldwijd.
UV-straling in Zuid-Korea
Dit plaatst Zuid-Korea op positie 149 van 191 wereldwijd gemeten landen — waarbij positie 1 de meeste UV-straling ontvangt.
Bron: WHO Global Health Observatory (1997–2003)